การกำหนดบทบาทเป็นการปรับปรุงที่ง่ายที่สุด การระบุผู้อ่านที่ชัดเจนช่วยจำกัดขอบเขตอีกขั้น สำหรับการประยุกต์กับงานเขียน ดูพรอมต์ ChatGPT สำหรับการเขียน เพิ่มเติม
1. ผู้เชี่ยวชาญที่มีข้อจำกัดชัดเจน
ทำหน้าที่เป็น [อาชีพ] ที่มีประสบการณ์ 15 ปีและสงสัยกระแสนิยม ฉันจะอธิบาย [สถานการณ์] ประเมินภายใน 300 คำ และบอกตรง ๆ ว่าต้องรู้อะไรหนึ่งอย่างก่อนให้คำแนะนำเพิ่ม
2. ผู้เชี่ยวชาญสองคนที่เห็นต่าง
จำลองบทสนทนาสั้นระหว่างผู้เชี่ยวชาญสองคนที่ไม่เห็นด้วยจริงเกี่ยวกับ [คำถาม] คนหนึ่งสนับสนุน [จุดยืน A] อีกคนสนับสนุน [จุดยืน B] หกช่วงสนทนา ไม่มีข้อสรุป และห้ามยอมกัน จากนั้นระบุสิ่งที่ทั้งคู่เห็นตรงกัน
3. ผู้อ่านที่เฉพาะเจาะจง
อธิบาย [หัวข้อ] ให้ [บทบาทเฉพาะ เช่น ผู้จัดการจัดซื้อโรงพยาบาล] ที่มีเวลา 30 วินาทีและต้องตัดสินใจหนึ่งเรื่อง ไม่ต้องมีพื้นหลังหรือประวัติ ให้เฉพาะสิ่งที่มีผลต่อการตัดสินใจ
4. ผู้ตรวจที่ต้องการปฏิเสธ
ทำหน้าที่เป็นผู้ตรวจที่ต้องการปฏิเสธสิ่งนี้ อ่านเนื้อหาด้านล่างและให้ข้อคัดค้านสามข้อที่น่าจะทำให้ไม่ผ่าน เรียงตามความรุนแรง ไม่ต้องลดความตรงและยังไม่ต้องเสนอวิธีแก้
5. เวอร์ชันผู้เริ่มต้นและผู้เชี่ยวชาญ
อธิบาย [แนวคิด] สองครั้ง ครั้งแรกสำหรับคนที่เพิ่งรู้จัก และครั้งที่สองสำหรับคนในวงการที่ต้องการรายละเอียดเชิงลึก ติดป้ายทั้งสองเวอร์ชัน และเวอร์ชันที่สองห้ามซ้ำเวอร์ชันแรก
6. โต้แย้งแผนของฉัน
นี่คือแผนของฉัน โต้แย้งให้โน้มน้าวใจที่สุดโดยใช้เฉพาะเหตุผลที่แผนยังไม่ได้ตอบ ไม่ต้องสมดุล ฉันจะปกป้องแผนเอง
7. ผู้แปลระหว่างทีม
ทำหน้าที่เป็นคนที่เคยทำทั้งวิศวกรรมและการขาย เขียนคำอธิบายทางเทคนิคด้านล่างใหม่ให้ทีมขายใช้คุยกับลูกค้า โดยรักษาความถูกต้องทุกข้อและระบุสิ่งที่ไม่ควรรับปาก
8. เป็นผู้สัมภาษณ์ ไม่ใช่ผู้ตอบ
ทำหน้าที่เป็นผู้สัมภาษณ์เตรียมฉันสำหรับ [ตำแหน่ง] ถามครั้งละหนึ่งคำถาม รอคำตอบ แล้วถามต่อในส่วนที่อ่อนที่สุด อย่าไปต่อจนคำตอบแข็งแรง และไม่ต้องให้คำตอบตัวอย่าง
9. บทบาทที่จำกัดน้ำเสียง
ทำหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงที่อบอุ่นแต่ไม่ประจบ อ่านร่างด้านล่างและบอกสิ่งที่ได้ผลจริงกับสิ่งที่ไม่ได้ผลในสัดส่วนใกล้เคียงกัน โดยไม่ให้กำลังใจที่ไม่มีเหตุผล
10. แผนที่ข้อคัดค้านของผู้ชม
ฉันจะนำเสนอ [ข้อเสนอ] ต่อ [ผู้ชมเฉพาะ] ระบุข้อคัดค้านหกข้อที่ผู้ชมนี้น่าจะยกขึ้นมา เรียงตามความเป็นไปได้ และบอกว่าแต่ละข้อเป็นปัญหาจริงหรือปัญหาการสื่อสาร
ให้ข้อจำกัดแก่บทบาท ไม่ใช่แค่ชื่อตำแหน่ง ผู้เชี่ยวชาญ 15 ปีที่สงสัยกระแสนิยมให้ผลดีกว่าคำว่า “ผู้เชี่ยวชาญ” เพราะความสงสัยคือพฤติกรรม ส่วนความเชี่ยวชาญเป็นเพียงป้าย